การพัฒนาโครงการที่เป็นอาคารเขียว มีหลักสำคัญอยู่ที่การประสานงานระหว่างฝ่าย หรือที่เรียกกันว่า Coordination แต่ในทางทฤษฎีแล้ว ต้องมีการประสานกันอย่างใกล้ชิดตั้งแต่ต้น ซึ่งในภาษาอังกฤษเรียกกันว่า Integration หมายถึงการประสานกันเป็นหนึ่งเดียว

              Integration เป็นการส่งต่อชิ้นงานกัน การทำโครงการที่เป็นอาคารเขียวจะเน้นการคิดเรื่องสมรรถนะของอาคารในทุกๆมิติมาแต่ต้น ซึ่งหากทำได้ดี จะทำให้เกิดสิ่งที่เรียกว่า “การแก้ไขหน้างาน” น้อยมาก การทำงานในประเทศไทย สิ่งเหล่านี้เป็นสิ่งที่เป็นยอดปรารถนาเช่นกันแต่ยากที่จะเกิดขึ้น ส่วนหนึ่งอาจเป็นเพราะการทำงานของเราเป็นไปด้วยความเร่งรีบ เนื่องจากค่าแบบที่สถาปนิกและวิศวกรได้รับนั้นมีจำนวนน้อย จึงต้องมีการบีบเวลาการทำงานให้น้อยที่สุด เมื่อบีบเวลาให้น้อยลง การที่จะนั่งประชุมเพื่อประสานงานต่างๆกันนั้นจึงเป็นไปได้ยาก จนกลายเป็นวัฒนธรรมของการส่งต่องานเป็นทอดๆ สถาปนิกจะออกแบบ เสร็จแล้วส่งให้วิศวกรจัดโครงสร้างและงานระบบให้ได้ แล้วส่งต่อไปให้ผู้รับเหมาก่อสร้าง หากมีขั้นตอนไหนติด ก็จะมีการย้อนขั้นตอนไปแก้ไข แล้วดำเนินการต่อ

              แนวทางทั้งหมดนี้แตกต่างอย่างสิ้นเชิงกับการทำงานในต่างประเทศ เพราะจะมีการเข้าที่ประชุมรวมและผ่านตาทุกคนพร้อมๆ กัน มีการตัดสินใจพร้อมๆ กันอย่างสม่ำเสมอ ข้อมูลที่นำมาเป็นเนื้อหาที่พูดถึงในที่ประชุมคือข้อมูลที่ Update ที่สุด แตกต่างจากประเทศไทย ที่บางครั้งผู้รับเหมามีการแก้แบบไปแล้ว มีการทำ Shop Drawing ในพื้นที่ก่อสร้าง แก้ไขไปเสร็จ แต่สถาปนิกยังไม่ได้รับการแจ้ง เป็นต้น ทั้งหมดนี้ทำให้การประสานงานเพื่อให้เกิดสมรรถนะการก่อสร้างอาคารสูงสุดเป็นไปได้ยาก การนำเทคโนโลยีแบบใหม่ๆ เช่น Building Information Modeling (BIM) มาใช้ในอนาคตอันใกล้นี้ อาจจะทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลง ในรูปแบบการประสานงานระหว่างกันของฝ่ายต่างๆ ในวงการก่อสร้างได้ เพราะจะทำให้เกิดข้อมูลชุดเดียวที่มีการ Update ซึ่งกันและกันในการทำงาน